zonder handen, zonder tanden

Zonder handen,zonder tanden

Zoals de trouwe lezers onder jullie al weten, is het op dinsdagavond Jofferavond. De Joffer zelf, daar zullen we het niet over hebben, wel over wat er op de terugweg gebeurde. Zo waren de Turk en de Brusselaar beiden stomdronken.  Stefanie reed naar huis met de Brusselaar, we zullen hem JP noemen, kwestie van een schuilnaam te gebruiken. De Turk, we noemen hem Kebab, was op de terugweg met de guy van Aruba. Fiets, fiets, waggel, waggel… BAF! Kebab viel op twee  km van zijn kamer van zijn fiets, bam op de borduur. Gevolg: de rechterhelft van zijn gezicht gekneusd en goodbye voortanden. JP viel op tien meter van zijn kamer van zijn fiets en smakte pijnlijk de grond in. Gevolg: letsels rondom het rechteroog, aan de rechterhand en een gebroken schouder. De nacht, of liever moring after…hebben de guys in het hospitaal doorgebracht.

Dit was een leerrijk verhaal over dronken zijn en fietsen tergelijkertijd. (PS: De Turkse jongen is net gearriveerd met zijn nieuwe voortanden, het ziet er goed uit!)

Oja, nog een leuk detail. De twee jochies, die trouwens kamergenoten zijn, wisten niets van elkaars ongeluk. De Turk lag al de kleineren in zijn ziekenhuisbedje toen hij plots een bed zag voorbij rollen waarin onze Brusselse jongen lag. [Stel het je gewoon voor in je hoofd, dat jij zoiets meemaakt...lachen, gieren, brullen!]

Wijze week

Ondertussen zitten we ook pal in een week waarrond alles draait rond ‘a passion for teaching’. Zo moeten we de hele week van ‘s morgensvroeg naar school en dat is crappy. En dan krijgen we nog eens opdrachten  en is er permanente evalutie… Huuuuu, we lijken precies weer op Artevelde te zijn beland. We zitten voor deze week ook in een speciale klas, zeg maar de wereldklas en we hebben een leraar uit Oeganda. Die wordt bijgestaan door twee studenten van de school zelf. Bijgestaan, we vragen ons af hoelang die ene studente nog op haar benen zal kunnen staan. Ze is supermager, a to the n to the o to the rexia  is in the house. Haar handen zitten bloedrood en bengelen aan haar armen, ze heeft geen poep, haar neus is bloedrood… ze denkt dat ze mooi is en ze is nog dominant ook. We wisten niet dat er zulke dunne jeansbroeken voor vrouwen bestonden. Het doet echt pijn om zoiets te zien en als ze dan nog eens naast u komt staan voel je je meteen een bulldozer, bedankt.

Dit is was een leerrijk (maar triestig) verhaal over een skeletterig en dominant zijn tergelijkertijd.