doe mij een flesje bier, geef willie xtc

Het einde nadert, het voelt niet zo lekker aan…

Gelukkig proberen we hier nog te genieten van de laatste dans. De voorbije weken bleven heel erg leuk. Zo was er hier het bevrijdingsfestival fo’ gratis. Verschillende podia, heel veel mensen en mooi weer. Dat was plezant. We hebben lekker veel gedanst en gespaced.

De volgende dag was het Walibi world time. Velen kennen zulke pretparken niet, het was leuk om te zien hoe ze zich amuseerden. Niet zoveel volk, dus de hele dag van je ondersteboven vlammen in de rollercoasters. En het park was open tot tien uur, dat was vet. Waar voor je geld, hoera!

En dan nog leuke dingen en dan zaterdag Ellen’s verjaardag gevierd. Lekker van je barbecue gedaan en daarna on ‘e’ for the e-party, oja, sommigen waren te gek aan het spacen en de volgende dag waren we allemaal dood. En dan hebben X en Y nog eens herpes, jezus, hele lippen vol, dat is echt wel wat kènker, maar we gaan gewoon door.

De Turk is jarig vandaag, zijn eerste verjaardag met zijn nieuwe tanden. Happy birthday jij daar!

De laatste week wordt een mix van les geven, papieren verzamelen, bachelorproeven en feesten. Hit it hard!

Tiësto

Jep, wij hebben hem gezien, hij is de baas!

dom, lomp en famous

Mayday! Nog slechts een aantal weken te gaan, we tellen niet af, anders mogen we zo het psychiatrisch centrum binnen, want we willen nog niet huis. Wie had dat ooit durven denken? 

We gaan hier niet zeggen wat we de afgelopen maand hebben uitgespookt , we kunnen wel vertellen dat we hier Queensnight en Queensday hebben meegemaakt, en dat was awesome!

En we hebben the opposites live gezien, mazzzzzeeeeeel!

faffie bitch

En we beginnen opnieuw met dezelfde zin: ‘Gisteren was het dinsdag en op dinsdag is het Joffer-time’. [aha-haha]
What can we say?
We waren er nog maar tien minuten of Nicki wuifde al haar hand in Ellens gezicht en daar ging haar linkerlens. Voor de rest van de avond was ze half blind, crap! Nu wordt het twee weken wachten op een nieuwe linkerlens, kutzooi echt waar. Gelukkig was iedereen op een zedelijk uur wat beschonken en aan de ‘koppeltjes voor één avond’ te zien had Ellen helemaal niet meer het gevoel dat ze de enige was die half blind was die nacht.

Ondertussen hebben we Myra en Hayley, een deel van onze Ierse friends, uitgewuifd.De tijd gaat hier ontzettend snel voorbij, voor we het weten zitten we weer regime van Artvelde.

En eindelijk hebben we de enige mummie van Zwolle gezien, die ligt te slapen in een depot van het museum waar we werken. Even het gevoel gehad dat we op vakantie waren in Egypte, hmmm, zalig.

We wachten hier ongeduldig op mooi weer, het blijft hier erg frisjes in het noorden en daarnet hagelde het even. Que passssa? We willen zo graag een kampvuurtje maken aan het mooie meer vijf meter verder, maar de weergoden steken daar al iedere keer een stokje voor, losers! En zo blijft die beachparty ook op zich wachten natuurlijk.

Vrijdag was er een party in de Leliestraat. Iedereen amuseerde zich best en niemand had door dat de Amerikaan die het feestje eigenlijk had georganiseerd (alles ging door in z’n kamer) plots verdwenen was. Tot de politie (die er hier echt Italiaans uitzien, grote pet, uniform met veel blingbling…) de Amerikaan in zijn bed kwam leggen. We weten niet watskeburt, want het was dan al dik na vier uur en we moesten de volgende vroeg op om te gaan trippen in A’dam, dus dan zijn we maar snel op onze fiets gesprongen richting ons bed.

Op zondagochtend, Pasen, bakte Patrick pannenkoeken, ook al vindt hij Pasen teringzooi. Die Patrick toch.

We zijn ondertussen april en de stad begint meer en meer te leven, de volgende maanden worden er hier veel evenementen georganiseerd, dat wordt leuk-leuk-leuk! Nog zo weinig tijd, nog zoveel te doen!

Pumpum

De befaamde wereldweek zit er op, thank god for that. Op het einde moesten we nog een presentatie in elkaar boksen en de beste gingen door naar de eindpresentatie in het auditorium. Iedereen natuurlijk keihard gewerkt aan die presentatie, not! De groep van Greet heeft het niet gehaald, want Greet was niet eens aanwezig. De groep van Ellen heeft het ook niet gehaald, want Evil Cindy zat in haar groep. Maar de groep van Stef heeft het wel gehaald. Hoewel Stefanie het beste van haarzelf gaf op de djembee, hebben ze toch de eerste plaats niet gehaald.  We hebben toch genoten van haar getrommel, vooral op het einde werd ze bijna helemaal wild. Er zat ook een BN’er in de jury, we kennen hem en zijn soaps niet, maar het is een eikel.

Vorige week donderdag kwam Maaike, een vriendin van Greet aan. Gelukkig dat Ellen er nog was, want Greet liet haar vriendin op vrijdag helemaal links liggen. Greet en vrienden, het blijft blijkbaar een moeilijke combinatie. Maaike moest zelf keilang wachten op haar boterhammen, tsss.

En eindelijk was het dan zover, de 90ssss party waarvoor we free tickets hadden. Wiebel wiebel. We hebben lekker veel gespaced op de dancefloor. Met die lekkere beats konden we blijven doorgaan tot in de vroege uurtjes, maar plots werden de lichten om drie uur ontstoken. Jeetje, wat een shit was ons dat. Dan ging de party maar door in onze peda, waar we onder toezicht van de nieuwe Debby Travis de gang van een facelift bezorgden.

Donderdag was er een Resurrection Party  in de Leliestraat. Stefanie en Ellen besloten om te gaan, maar niet vooraleer we er ‘zombie’ uitzagen. Stef had iets mee van The Joker en Ellen zag er echt didde uit. Het was georganiseerd door de Spanjaarden, we kwamen om 00.30 aan, wat natuurlijk veel te vroeg was, het leven van hen begint maar om 2.00 uur.

 

zonder handen, zonder tanden

Zonder handen,zonder tanden

Zoals de trouwe lezers onder jullie al weten, is het op dinsdagavond Jofferavond. De Joffer zelf, daar zullen we het niet over hebben, wel over wat er op de terugweg gebeurde. Zo waren de Turk en de Brusselaar beiden stomdronken.  Stefanie reed naar huis met de Brusselaar, we zullen hem JP noemen, kwestie van een schuilnaam te gebruiken. De Turk, we noemen hem Kebab, was op de terugweg met de guy van Aruba. Fiets, fiets, waggel, waggel… BAF! Kebab viel op twee  km van zijn kamer van zijn fiets, bam op de borduur. Gevolg: de rechterhelft van zijn gezicht gekneusd en goodbye voortanden. JP viel op tien meter van zijn kamer van zijn fiets en smakte pijnlijk de grond in. Gevolg: letsels rondom het rechteroog, aan de rechterhand en een gebroken schouder. De nacht, of liever moring after…hebben de guys in het hospitaal doorgebracht.

Dit was een leerrijk verhaal over dronken zijn en fietsen tergelijkertijd. (PS: De Turkse jongen is net gearriveerd met zijn nieuwe voortanden, het ziet er goed uit!)

Oja, nog een leuk detail. De twee jochies, die trouwens kamergenoten zijn, wisten niets van elkaars ongeluk. De Turk lag al de kleineren in zijn ziekenhuisbedje toen hij plots een bed zag voorbij rollen waarin onze Brusselse jongen lag. [Stel het je gewoon voor in je hoofd, dat jij zoiets meemaakt...lachen, gieren, brullen!]

Wijze week

Ondertussen zitten we ook pal in een week waarrond alles draait rond ‘a passion for teaching’. Zo moeten we de hele week van ‘s morgensvroeg naar school en dat is crappy. En dan krijgen we nog eens opdrachten  en is er permanente evalutie… Huuuuu, we lijken precies weer op Artevelde te zijn beland. We zitten voor deze week ook in een speciale klas, zeg maar de wereldklas en we hebben een leraar uit Oeganda. Die wordt bijgestaan door twee studenten van de school zelf. Bijgestaan, we vragen ons af hoelang die ene studente nog op haar benen zal kunnen staan. Ze is supermager, a to the n to the o to the rexia  is in the house. Haar handen zitten bloedrood en bengelen aan haar armen, ze heeft geen poep, haar neus is bloedrood… ze denkt dat ze mooi is en ze is nog dominant ook. We wisten niet dat er zulke dunne jeansbroeken voor vrouwen bestonden. Het doet echt pijn om zoiets te zien en als ze dan nog eens naast u komt staan voel je je meteen een bulldozer, bedankt.

Dit is was een leerrijk (maar triestig) verhaal over een skeletterig en dominant zijn tergelijkertijd.

den binnendraai

Nu we onverwachts weer in het bezit zijn van een hoopje schoolwerk, proberen we zoveel mogelijk gaatjes te vullen met de leuke dingen des levens.

Vrijdagavond vertrokken we gezwind en kort gerokt richting de sportzaal van onze school. Daar stond Pi-ière op ons te wachten. Hij ging ons inleiden in de merengue, ‘t zusjevan salsa. De jongens waren in de minderheid (again!) en zo had Greet een wel heel hete danspartner.

Conclusies:

• AJ kan niet dansen volgens Stef
• Salsa is leuker
• Sommige partner kunnen niet leiden
• De kleine italiaan kan ook niet echt dansen
• …

 We besloten om zaterdag te gaan cityhoppen naar R’dam en dat hebben we dan ook gedaan. Ellen eistte dat we om 9.15 zouden vertrekken, zodat we om 9.46 de trein zouden kunnen nemen en we toch een duurzame dag in de city zouden hebben.

Zaterdag 9.15 uur. Stefanie en Greet hadden gemord, maar toch braaf geluisterd en waren op tijd vertrekkensklaar. Maar waar was Ellen?  In haar bed. Schijt!

Uiteindelijk in R’dam beland gingen we eerst naar Penny’s (hier Primark). Dè winkel volgens de Ieren. Cheap clothes in overloed. Would it be heaven? 

Een stap binnen in Primark viel onze mond open: this is horrible! We waren in de ‘axion, maar dan voor kleren’ beland. 24 kassa’s met evenlange rijen, de wachtrijen voor de pashokjes doorkruisten de hele winkel, dikke momma’s met hun buggy’s duwden je met je gezicht tussen de stapels onderbroeken… Een helse ervaring, maar wel de moeite.

Een overzichtje:

Greet kocht een blauwe jas in army style voor 19 euro. Stefanie kocht een bloemenkleedje (8 euro!), romeinse sandalen (6 euro!), bolletjestights (3 euro) , legging (0,50 cent) en een tasje voor een dierbaar persoon (5 euro.) Ellen kocht twee paar bolletjestights (want ze gaan zeker rap scheuren), twee onderbroeken (4 euro) en 5 euro aan belachelijke haartoestanden.

Vervolgens hebben we nog de New Look, de H&M  en De Bever onveilig gemaakt. Greet liep de G-start winkel zomaar voorbij, QUE? Blij en gelukkig gingen we uiteindelijk weer naar huis.

Terug op onze peda was de grote dag aangebroken voor Ellen. Na lang onderhandelen heeft ze het voor elkaar gekregen om haar inboedel en haar kamergenote te verhuizen naar de kamer ernaast. De Portugese meisjes zijn nu weg en lieten een grote kamer achter, het was zo unfair om te blijven kamperen in het kleine geval.  Ellen is nu een gelukkig mens.

Vandaag proberen we te werken voor school, datvindjesaaihé!

een maandje later

We waren een maand op Aruba, maar gelukkig zijn we nu weer in Zwolle zodat we weer eens wat kunnen bloggen.

Russen, dat blijven toch vreemde mensen.

Wat kunnen we vertellen?

• We hebben net het afscheidsdinner met Tania en Johanna achter de rug. Ze verlaten ons zaterdag. Afscheid nemen bestaat niet. We gaan mee naar Portugal. Ooit.
• Omdat we daarnet in de concertclub gegeten hebben, hebben we nu gratis tickets voor de 90s party. Party!
• Onze stagescholen zijn onmogelijk te beschrijven, vooral die van Ellen en Greet is damn crazy. Zonder pasje raak je er niet in!
• Ganjaaaaaaaa.
• Greet is de cycle bitch.
• Stefanie is de puppy bitch.
• Ellen is normaal.
• De ovenschotel was weer lekker.
• We bezitten macs.
• De Italianen hebben een dubbel leven. Ze hebben zelf een nieuw facebookaccount gemaakt, zodat hun privé- en erasmusleven elkaar niet kunnen ontmoeten. Sexy bitches.
• We zitten in de SUN-sekte.
• We hebben al ouderwets gekegeld en straks moeten we ons land voorstellen.
• Waar blijft de eerste hittegolf? Ik wil mijn balkon gebruiken.
• Greet is fokking verslaafd aan facebook, daarom noemen we ze ook de facebookbitch.
• We hebben zaadjes gekocht in de Aldi en nu is er een wedstrijd tussenkamer 308 en 309. Wie zal er de mooiste bloemen hebben?
• Bedankt voor die bloemen.
• We verlangen al tot we mogen verpotten.
• Onze Valentine’s party had gevolgen.
• Geert heeft het niet zo voor Hollanders.
• Stefanie was zaterdag zwanger. Peut peut.
• We gaan zaterdag naar Penny’s in R’dam.
• Ik moest net voelen aan een puist van Greet.
• We willen hier niet meer weg.
• Aurora boreal!
• Greet krijgt volgende week wel héél speciaal bezoek.. meer dirt volgt!
• Groetjes aan Kuurne (en Oiltjert City)!

• I don’t understand.

slet ik kom de hele tent bakken

Omdat onze kasten uitpuilden van verloren brood, besloten we om gisteren wentelteefjes slash klakkors in elkaar te petsen. Hey enne ho enne wopwopwop, dat ging easy… toen plots het alarm afging (say whàt?!) en vijf minuten later een horde brandweermannen ons bestormde. Oh my gosh, wat waren ze groot en sexy. En so fuckable met die uniformen.
Helaas pindakaas was er geen echt vuurtje, maar als er eens een echt vuurtje flashen, zal het buma in onze zak zijn. (k’ching!)

de mythe van de leliestraat doorprikt

want meer dan grote kamers, privékeukens en toiletten hebben ze ons niet te bieden.

Hoera voor de Rijnlaan en de inhoud ervan <3